مارک میسون: رسانه‌های امریکا درباره مسائل مرتبط با توده مردم سکوت پیشه می‌کنند

مارک میسون: رسانه‌های امریکا درباره مسائل مرتبط با توده مردم سکوت پیشه می‌کنند

15 تیر 1392 | 08:36

مصاحبه با مارک میسون، فعال و مفسر سیاسی

پرس تي‌وي در مصاحبه با مارک ميسون، فعال و مفسر سياسي به بررسي راهپيمايي مردم امريکا بر ضد برنامه‌هاي جاسوسي دولت در چندين شهر پرداخته است.

برگردان اين مصاحبه را در ادامه مي‌‌‌‌‌‌خوانيد.

پرس تي‌وي: به نظر شما آيا انجام چنين اقداماتي براي جلب توجه به اين مساله مهم و حياتي کافي است؟

ميسون: براي پاسخ به اين سوال ما بايد تا روزهاي آينده صبر کنيم. شما سوال سختي از من پرسيديد چرا که پيش‌بيني اين که اين اقدامات توده مردم يک واکنش و پاسخ اساسي به رويدادها در واشنگتن باشد بسيار دشوار است. ما يک ماشين افسانه بافي تقريبا نفوذ ناپذير و شبه گرانيتي در واشنگتن دي سي داريم يک ماشين تبليغاتي که اداره و کنترل رسانه‌هاي گروهي در امريکا را نيز به عهده دارد.

بنابراين وقتي اغلب حرکت‌هاي توده مردم که با حضور صدها نفر از آنان برگزار مي‌شود مثل نمونه امروز که طبق گزارش‌ها صدها نفر از مردم در نيويورک يا صدها نفر در سانفراسيسکو يا ساير شهرها و نقاط راهپيمايي کردند را بررسي مي‌کنيم مي‌بينيم که اين نوعي تلاش از سوي توده مردم است که به احتمال زياد از طريق شبکه‌هاي اجتماعي نظير فيس بوک، توئيتر و وبلاگ نويسي ارزش پيدا مي‌کند.

پرس تي‌وي: آقاي ميسون بياييد به اين مساله از جنبه ديگري بنگريم، جنبش‌هاي اعتراضي زيادي در امريکا وجود داشته است مثل جنبش اعتراضي پيش از آغاز جنگ عراق و اعتراضات گسترده‌بر ضد جنگ‌طلبي‌هاي امريکا با اين وجود به نظر شما چه چيزي واشنگتن را از متوقف کردن اين اقدامات بازمي‌دارد؟ آيا علت، چيزي غير از اين است که دولت واشنگتن در بسياري از موارد بالاتر از خواست و اراده مردم امريکا قرار دارد؟

ميسون: نه در واقع کل مساله اين نيست. من به توانايي اراده مردم در تحريک و بسيج دولت به شدت عقيده دارم، اين مساله قدرت امپرياليستي ما را شکل مي‌دهد.

ما يک رياست جمهوري امپرياليستي داريم. تاريخچه رياست جمهوري امپرياليستي در امريکا به بيش از ۲۰۰ سال مي‌رسد و موضوع جديدي نيست. ما با وجود اين‌که در حال حاضر در عرصه جهاني حضور داريم باز هم با جنبش‌هاي مردمي در سطح جامعه بين‌المللي و داخل امريکا مواجه هستيم. آخرين جنبش مهمي که در اواخر دهه ۵۰ و ۶۰ روي داد نه تنها نص قانون بلکه روابط و مناسبات اجتماعي ما را به طرز چشمگيري تغيير و به سوي يک جنبش حقوق مدني، آغاز جنبش حمايت از محيط زيست و جنبش‌هاي زنان و نظاير آن سوق داد.

پرس تي‌وي: با توجه به اين مسائل به نظر شما چه چيزي مردم را از حضور گسترده‌تر در خيابان‌ها بازمي‌دارد؟ آيا پوشش ندادن اين موضوع در رسانه‌هاي جريان اصلي را نمي‌توان يکي از عوامل موثر در اين زمينه دانست؟ آيا اين مساله در حال حاضر به بي‌توجهي و غفلت رسانه‌ها از اين موضوعات برمي‌گردد؟

ميسون: به نظر من مسائل زيادي در اين زمينه دخيل هستند که مي‌توان به عنوان نمونه به فساد رسانه‌ها، پوشش ندادن مسائل مربوط به توده مردم، بي‌توجهي به مسائل مرتبط با نقض قانون اساسي از سوي رئيس جمهور امريکا اشاره کرد. آن‌ها ادوارد اسنودن و تلاش قهرمانانه وي در راستاي افشاي فعاليت‌هاي غيرقانوني باراک اوباما را پوشش مي‌دهند ولي رسانه‌هاي دولت امريکا اين موضوع را به نحوي پوشش مي‌دهند که گويي اسنودن جنايتکاري است که انحرافات زيادي داشته است. اما با درنظر گرفتن آزادي‌هاي مدني در امريکا بايد گفت که وي يک قهرمان است.

به نظر من بخش دشوار ماجرا اين است که مردم امريکا غيرسياسي هستند. توضيح در اين باره بسيار دشوار است. من فکر نمي‌کنم که شما بتوانيد جاي ديگري در کره زمين را بيابيد که در آن مردم با وجود تحصيلات عالي غير سياسي باشند يعني از نظر سياسي هيچ‌گونه سازماني وابسته به توده مردم وجود نداشته باشد.

اگر شما به مدارس و دانشگاه‌ها در چند مايلي مرز امريکا و کانادا در شمال کانادا مراجعه کنيد مي‌بينيد که دانشجويان کانادايي سازماندهي دارند و فعال هستند و از شعور و آگاهي سياسي برخوردارند اما اگر به دانشگاهي در امريکا رجوع کنيد مي‌بينيد که دانشجويان خودشان به تنهايي در حال مطالعه هستند بنابراين ما يک زمينه فرهنگي داريم که از سابقه اختلاف و تسخير در۵۰ يا ۶۰ سال گذشته نشات گرفته است.