حسين شريعتمداري، مديرمسئول «كيهان»‌اين روزها، در حالي كه اهانت زنجيره‌اي رسانه‌هاي اروپايي به ساحت مقدس رسول خدا(ص)، موج عظيمي از اعتراض همراه با خشم و نفرت ملت‌هاي مسلمان را به دنبال داشته و دامنه آن هر روز گسترده‌تر مي‌شود، جاي يكي از گروه‌هاي مدعي اسلام كه تابلوي مبارزه با آمريكا و اروپا را نيز بر سردر دكه فريب خود آويخته بود، كاملاً خالي است! انگار اين گروه در معركه اين روزهاي اروپا عليه عزيزترين و مقدس‌ترين شخصيت اسلام، آب شده و به زمين فرو رفته است.

سكوت معني دار «القاعده» در مقابل اهانت غرب به رسول خدا (ص) در حالي است كه اعضاي اين گروه به هنگام حاكميت خود بر مردم مظلوم افغانستان، ريش كمتر از 7 سانتي متر مردان را نشانه ناديده گرفتن قوانين اسلام دانسته و درس خواندن زنان را گناهي نابخشودني و مستوجب كيفر تلقي مي‌كردند و...

اگرچه اسناد غيرقابل انكار فراواني از آمريكايي بودن گروه «القاعده» حكايت مي‌كند و چنانچه اين گروه در غائله اخير نيز، موضع مي‌گرفت و خودي نشان مي‌داد باز هم كمترين ترديدي در آمريكايي بودن «القاعده» نبود، ولي سكوت اين گروه از واقعيت ديگري نيز پرده برمي دارد و آن واقعيت، اين كه، اهانت به رسول خدا (ص)، در رسانه‌هاي اروپايي، ريشه آمريكايي و اسرائيلي دارد. چرا...؟!

در اواخر سال 2002 ميلادي، هنگامي كه فرانسه از همراهي با آمريكا در حمله به عراق خودداري مي‌كرد، يك ناو فرانسوي در سواحل يمن منفجر شد و بلافاصله گروه القاعده با ارسال يك نوار ويديوئي به شبكه تلويزيوني الجزيره، مسئوليت اين انفجار را برعهده گرفت. توجيه ظاهري القاعده اين بود كه فرانسه دشمن اسلام است ولي صاحبنظران ترديدي نداشتند كه انفجار ناو فرانسوي، هشدار آمريكا به فرانسه است كه ماموريت ابلاغ آن برعهده «القاعده» بود.

در همان ايام، گروه «القاعده» با ارسال يك نوار ويديوئي به شبكه «الجزيره»، آلمان را هم به انفجار در اماكن عمومي تهديد كرد. آلمان هم از جمله كشورهايي بود كه حاضر به همراهي با آمريكا در حمله به عراق نبود و در همان روزها، جرج بوش طي يك مصاحبه راديو تلويزيوني با اشاره به اين انفجارها به دولت‌هاي اروپايي باصطلاح هشدار داد كه تروريسم دامنگير آنها نيز خواهد شد!

آنچه مانور فريب «القاعده» در ماجراي اخير را با بن‌بست روبرو كرده ساختار طرح آمريكايي اهانت به رسول خدا (ص) است. چرا كه در اين طرح، ماموريت اهانت به چند روزنامه واگذار شده بنابراين، در صورتي كه «القاعده» دست به تهديد كشورهاي اروپايي بزند، اگرچه دولت‌هاي اروپايي، توخالي بودن اين تهديد را درك خواهند كرد ولي اين احتمال وجود دارد كه كاركنان مطبوعات اهانت كننده و آناني كه قرار است در آينده به اين زنجيره بپيوندند، با دريافت اين تهديد، در انجام ماموريت خود دچار ترديد شوند و اين در حالي است كه دولت‌هاي اروپايي نمي توانند اصل ماجرا را با سطح گسترده اي از مطبوعاتي‌ها در ميان بگذارند.

به يقين، اگر اقدام اخير دولت‌هاي اروپايي از سوي آمريكا طراحي نشده بود، آمريكايي‌ها اين فرصت طلايي! را براي ابراز وجود القاعده! در قالب يك اقدام فريبكارانه ديگر از دست نمي دادند.

البته بعيد نيست در آينده‌اي نزديك براي سرپوش نهادن به اين رسوايي، چاره‌اي بينديشند، ولي اگر «القاعده» هويت آمريكايي نداشت ـ كه دارد ـ خيلي زودتر بايد به ميدان مي‌آمد، كه نيامد