تبليغاتX
تروريست حقيقي
تروريست حقيقي
2007/12/28
میگن: بی نظیر بوتو ترور شد ...  

بی نظیر بوتو، نخست وزیر سابق پاکستان طی انفجاری که در یک اجتماع انتخاباتی در شهر راولپندی رخ داد، کشته شد.
بی نظیر بوتو، نخست وزیر سابق پاکستان طی انفجاری که در یک اجتماع انتخاباتی در شهر راولپندی رخ داد، کشته شد.
انفجار دقایقی پس از پایان سخنرانی خانم بوتو رخ داد. او فوری به بیمارستان منتقل شد اما به گفته یکی از اعضای حزبش که در بیمارستان حضور داشت، خانم بوتو در ساعت شش و شانزده دقیقه بعدازظهر به وقت محلی درگذشت.
به گفته پلیس در حالی که خودرو خانم بوتو محل گردهمایی را ترک می کرد، بمبگذار انتحاری ابتدا چند گلوله به گردن و سینه وی شلیک و سپس بمب همراه خود را منفجر کرد.


دست کم بیست نفر دیگر نیز در این انفجار کشته و عده زیادی نیز زخمی شده اند. این دومین بار بود که بی نظیر بوتو پس از بازگشت به پاکستان در ماه اکتبر، مورد سوء قصد قرار گرفت

2007/12/25
سه ميليون و ۳۵۵ هزار كودك در صنعت روسپيگري جهان ...  
صنعت روسپیگری کودکان از ۴۰۰ هزار کودک در هند، ۷۵ هزار کودک در فیلیپین، ۸۰۰ هزار کودک در تایلند، ۱۰۰ هزار کودک در تایوان، ۲۰۰ هزار کودک در نپال، ۱۰۰ تا ۳۰۰ هزار کودک در ایالات متحده امریکا و نیز ۵۰۰ هزار کودک در امریکای لاتین بهره برداری می کند. برآورد شده در چین بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار کودک روسپی وجود دارد و در برزیل برآوردها بین ۵۰۰ هزار تا ۲ میلیون در نوسان است.


سه ميليون و ۳۵۵ هزار كودك در صنعت روسپيگري جهان.

فقر، تورم و نيروهاي افسارگسيخته بازار، فقدان سياست هاي رفاهي و حمايتي تعادل در مناسبات كودكان و خانواده ها را به هم زده به شكل گيري و تداوم روابط آزاردهنده اقتصادي و استثماري بين كودكان و خانواده ها ي ناتوان شده و سودجويان بازار و پرتاب شدن كودكان در روابط اقتصادي و بهره كشانه بازار منجر مي شود كه نتيجه آن رها شدن ميليون ها كودك به خيابان ها و روي آوردن آنها به اشكال مختلف كار و بردگي است.

 بررسي هاي آماري نشان مي دهد در جهان در حال حاضر ۳۵۲ ميليون كودك مشغول به كار هستند؛ ۲۴۶ ميليون كودك كارگر، ۱۷۵ ميليون در شكل هاي كار اجباري و خطرناك و استثماري به كار گماشته مي شوند. ۴/۸ ميليون كودك به بردگي گرفته مي شوند و بررسي هاي ديگر حاكي از وجود ۱۳۵ ميليون كودك خياباني در جهان است. 
    به نوشته روزنامه اعتماد يكي ديگر از ابعاد منفي جهاني شدن كه به ويژه با شكل گيري سرمايه داري اطلاعاتي و جامعه شبكه جهاني با توسعه فناوري هاي نوين اطلاعات و ارتباطات گسترش يافته است شبكه هاي فاسد اقتصاد جنايي است. گسترش مهاجرت هاي بين المللي در اثر تشديد فقر و منازعات نظامي در كشورهاي فقير و كالايي شدن بدن زنان و كودكان و صنعتي شدن تجارت و توريسم جنسي و شبكه هاي منحط هرزه نگاري در مقياس ملي، منطقه يي و بين المللي با مكانيسم هاي تجاوز، خشونت و قاچاق زنان و كودكان از كشورها و مناطق فقير اروپاي شرقي، آسياي جنوب شرقي و امريكاي لاتين و انتقال آنها به «مناطق داغ» مادرشهرهاي كشورهاي مركز بخش عمده يي از مازاد اقتصاد سرمايه داري كازينويي را تشكيل مي دهند. جهاني شدن سرمايه داري امروز به «كالايي شدن» بي مانند وجودهاي بشري در تاريخ نياز دارد.
    طي سي سال دگرگوني بسيار فاجعه بار، تجارت جنسي به صنعتي شدن، مبتذل شدن و انتشار پرحجم آن در مقياس جهاني انجاميده است. اين صنعتي شدن همزمان قانوني و غيرقانوني كه ميلياردها دلار درآمد به بار مي آورد بازار مبادله سكس را رونق داده كه در آن ميليون ها زن و كودك به كالاهايي با مشخصه سكس تبديل شده اند. اين بازار توسعه يافته پرحجم روسپيگري (مخصوصاً در نتيجه حضور نظاميان درگير جنگ يا اشغال سرزمين ها به ويژه در كشورهاي تازه صنعتي شده از توسعه بي سابقه صنعت توريسم، پيشرفت و عادي سازي هرزه نگاري، بين المللي شدن ازدواج هاي هدايت شده در فضاي سايبر و غير از آن و همچنين نيازهاي انباشت سرمايه به وجود آمده است.
    امروزه اين صنعت كه در يك بازار جهاني گسترش يافته و همزمان سطح محلي و سطح منطقه يي را يكپارچه مي سازد به نيروي اقتصادي افسارگسيخته تبديل شده است. روسپيگري و صنعت هاي جنسي مرتبط با آن؛ ميكده ها، باشگاه هاي رقص، روسپي خانه ها، سالن هاي ماساژ، مزون هاي توليد هرزه نگاري و... روي اقتصاد زيرزميني پرحجم تكيه مي كنند توسط پااندازهاي مرتبط با جنايت سازمان يافته كنترل مي شود و به نيروهاي نظم فاسد سود مي رساند. زنجيره هاي هتلداران بين المللي، شركت هاي هوايي و صنعت توريسم وسيعاً از صنعت تجارت جنسي سود مي برند و به دولت ها نيز از اين بابت سود مي رسانند.
    
    ▪ يك ميليون كودك هر سال وارد صنعت تجارت جنسي مي شوند
    واقعيت اين است كه روسپيگري به استراتژي توسعه برخي از كشورها تبديل شده است. زير فشار استرداد وام، بسياري از دولت هاي آسيا، امريكاي لاتين و آفريقا از جانب سازمان هاي بين المللي چون «صندوق بين المللي پول» و بانك جهاني به توسعه صنعت توريسم و تفريحي تشويق شده اند. در هر يك از اين موارد پيشرفت اين بخش ها به جهش صنعت توريسم جنسي ميدان داده است.
    در سال ۱۹۹۸ سازمان بين المللي كار برآورد كرد بين ۲ تا ۱۴ درصد مجموع فعاليت هاي اقتصادي تايلند، اندونزي، مالزي و فيليپين را اين صنعت تشكيل مي دهد.
    تمام اقتصاد سياسي روسپيگري و معامله زنان و كودكان را بايد بر پايه تحليل نابرابري هاي ساختاري اقتصاد جهاني، توسعه نابرابر و سلسله مراتبي بودن مناسبات كشورهاي مركز و كشورهاي پيراموني تحليل كرد. در اين اقتصاد سياسي، پيكرهاي زنان و كودكان كشورهاي حاشيه و جنوب، كالاهايي به مثابه ثروت و خدماتند. طبق برآورد يونيسف يك ميليون كودك هر سال وارد صنعت تجارت جنسي مي شوند. صنعت روسپيگري كودكان از ۴۰۰ هزار كودك در هند، ۷۵ هزار كودك در فيليپين، ۸۰۰ هزار كودك در تايلند، ۱۰۰ هزار كودك در تايوان، ۲۰۰ هزار كودك در نپال، ۱۰۰ تا ۳۰۰ هزار كودك در ايالات متحده امريكا و نيز ۵۰۰ هزار كودك در امريكاي لاتين بهره برداري مي كند. برآورد شده در چين بين ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار كودك روسپي وجود دارد و در برزيل برآوردها بين ۵۰۰ هزار تا ۲ ميليون در نوسان است. سي درصد از روسپي هاي كامبوج كمتر از ۱۷ سال سن دارند. طبق برآورد هاي انجام شده طي يك سال يك كودك روسپي خدمات جنسي اش را به دو هزار نفر مي فروشد. متاسفانه برخي آمار ارائه شده در مطبوعات حاكي از اين است كه كشور ما نيز در معرض تهديد شبكه هاي قاچاق كودكان و زنان به كشورهاي حوزه خليج فارس قرار دارد. در آغاز دهه پنجاه صنعت هرزه نگاري ابداع شد و رو به گسترش نهاد. در ايالات متحده امريكا محل فيلمبرداري ويدئويي هرزه نگاري يك بازار ۵ ميليارد دلاري در سال را در اختيار دارد. هرزه نگاري كودكانه يا تقريباً كودكانه روي اينترنت ۴/۴۸ درصد همه انتقال هاي راه دور پايگاه هاي تجاري براي بالغ ها را تشكيل مي دهد. اين هرزه نگاري از كودكان نوباوه تا سه ساله استفاده مي كند. هرزه نگاري در حقيقت، روسپي سازي پندارهاي جنس مذكر است. اين هرزه نگاري، زنان را نوبالغ و كودكان را از حيث جنسي بالغ نشان مي دهد.

2007/12/25
سوء استفاده هاي جنسي در مدارس آمريكا ...  
در همین رابطه "جین کانینگهام"، نماینده جمهوریخواه و رییس کمیته تحصیلات ابتدایی و متوسطه کنگره آمریکا از والدین، معلمان، مدیران مدارس و دانش آموزان خواسته به صورت داوطلبانه تجربیات خود درباره سوء استفاده جنسی در مدارس را بازگو کنند.


سوء استفاده هاي جنسي در مدارس آمريكا.
 انتشار گزارش هاي جديد نشان مي دهد  سوء استفاده هاي جنسي در مدارس آمريكا ممكن است گسترده تر از آنچه باشد كه پيش از اين تصور شده است.

 پايگاه خبري ميسوري نيوز نوشت: "بسياري از قربانيان تجاوز از بيان خاطرات خود واهمه دارند و از اين رو انتظار مي رود آمار سوء استفاده جنسي هاي در مدارس بيش از ارقام اعلام شده باشد."

در همين رابطه "جين كانينگهام"، نماينده جمهوريخواه و رييس كميته تحصيلات ابتدايي و متوسطه كنگره آمريكا از والدين، معلمان، مديران مدارس و دانش آموزان خواسته به صورت داوطلبانه تجربيات خود درباره سوء استفاده جنسي در مدارس را بازگو كنند.

"آمي ديويس" از جمله قربانيان تجاوز جنسي در مدارس آمريكاست. وي در جريان يك كنفرانس خبري در محل كنگره به خبرنگاران گفت كه به مدت 10 سال تجربيات خود با يك معلم را براي كسي بازگو نكرد چونكه از اين مساله احساس شرم مي كرد.

"آمي" كه اكنون چهلمين سال زندگي خود را سپري مي كند اظهار داشت: در سن 12 سالگي يك معلم من را مجبور به برقراري رابطه جنسي كرد اما پس از گذشت دو سال كه اين رابطه قطع شد وي تهديد كرد كه در صورت صحبت كردن درباره اين حادثه زندگيم  به خطر خواهد افتاد و اعضاي خانواده ام نيز آسيب خواهند ديد.

براساس اين گزارش "آمي" اين حادثه را به جز دوستانش براي كسي بازگو نكرد تا زماني كه به سن بلوغ رسيد.

به گفته "آمي"، مردي كه به وي تجاوز كرد همچنان مشغول تدريس در ايالت ميسوري است.

اين زن آمريكايي اكنون ديگران را تشويق مي كند تا تجربيات خود در اين زمينه را در مجالس برنامه ريزي شده بازگو نمايند.

نمايندگان دولت معتقدند قوانين بايد به نحوي تغيير كند كه چنين معلماني را حتي پس از گذشت چندين سال از ارتكاب جرم بتوان تحت تعقيب قرار داد.

كانينگهام خاطرنشان كرد كه وي از زمان مرور گزارشات پژوهشي خبرگزاري آسوشيتدپرس درباره سوء استفاده هاي جنسي در مدارس ايالت ميسيوري به شدت نگران شده است.

اين گزارش ها نشان مي دهد در  فاصله سال هاي 2001 تا 2005 ميلادي 87 معلم در ايالت ميسوري به دليل سوء استفاده جنسي سلب صلاحيت شده اند.

2007/12/25
تجاوز دسته جمعي سربازان به زن آمريكايي در عراق!. ...  
جیمی لی جونز گفته است در بین کارمندان زن شرکت خصوصی KBR یازده زن را می شناسد که مورد تجاوز هموطنان سربازشان قرار گرفته است.این دختر آمریکایی که در بغداد در چهارمین روز خدمتش دعوت سربازان هموطنش را به یک پارتی قبول کرده بود گفت دو جرعه نوشیدنی خوردم و بعد از آن چیزی نفهمیدم. روز بعد در میان درد و خون از خواب بیدار شدم.

تجاوز دسته جمعي سربازان به زن آمريكايي در عراق!.
زن 23 ساله آمريكايي كه در هنگام انجام وظيفه در عراق مورد تجاوز دسته جمعي سربازان آمريكايي قرار گرفته بود در كنگره آمريكا به شرح ماجراي دردناك تجاوزش پرداخت.

به گزارش سايت ترجمه اخبار تركيه ، حريت نوشت: جيمي لي جونز كه در شركت KBR از شركتهاي زير مجموعه هاليبرتون براي ارتش آمريكا در زمينه مقاطعه كاري فعاليت مي كرد در سال 2005 در منطقه سبز بغداد مورد تجاوز دسته جمعي سربازان آمريكايي قرار گرفت.
اين دختر آمريكايي كه در بغداد در چهارمين روز خدمتش دعوت سربازان هموطنش را به يك پارتي قبول كرده بود گفت دو جرعه نوشيدني خوردم و بعد از آن چيزي نفهميدم. روز بعد در ميان درد و خون از خواب بيدار شدم.

در حالي كه داخل يك كاروان بودم و يك پزشك ارتش مشغول معاينه ام بود و دو نگهبان هم كشيك مي دادند.
لي جونز كه بعد از صحبت با پدرش در ايالت تگزاس توانسته بود به آمريكا برگردد اضافه كرد: پدرش با نماينده جمهوريخواه مجلس "تد پوئه" در اين زمينه صحبت كرده بود و اين نماينده نيز در اين زمينه با وزارت خارجه آمريكا صحبت كرده است.

جيمي لي جونز گفته است در بين كارمندان زن شركت خصوصي KBR يازده زن را مي شناسد كه مورد تجاوز هموطنان سربازشان قرار گرفته است.
شركت KBR در عراق سوخت، خورد و خوراك، ابزار و ادوات و احتياجات بهداشتي سربازان آمريكايي را تأمين مي كند.
2007/12/25
سوءاستفاده جنسي مرد كانادايي از دختر 4 ساله‌اش بطور زنده در اينترنت!. ...  
یک مرد کانادایی که به طور زنده روی اینترنت از دختر 4 ساله‌اش سوءاستفاده جنسی کرده بود تا مرد دیگری شاهد این عمل فجیع باشد، به 4 سال حبس محکوم شد.


سوءاستفاده جنسي مرد كانادايي از دختر 4 ساله‌اش بطور زنده در اينترنت!.

يك مرد كانادايي كه به طور زنده روي اينترنت از دختر 4 ساله‌اش سوءاستفاده جنسي كرده بود تا مرد ديگري شاهد اين عمل فجيع باشد، به 4 سال حبس محكوم شد.

به گزارش گروه «حوادث» ايسنا، اين پدر كه براي حفظ هويت دخترش، نامش فاش نشد، در اكتبر سال 2006 دستگير شده بود.

وي كه از يك دوربين وب براي اين كار استفاده كرده بود به 7 فقره جرم ديگر نيز متهم است.

به گفته مقامات، اين متهم يكي از 82 مردي است كه در پي عمليات جهاني پليس در سراسر جهان براي مقابله با فحشاي اينترنتي با كودكان دستگير شده‌اند

2007/12/24
Modern day slavery ...  

Modern day slavery

Modern day slavery: Spotlight on the 2006 ‘‘Trafficking in Persons report,’’ forced labor, and sex trafficking at the World Cup - the second of a two-part series of hearings on sex trafficking in connection with the World Cup Soccer Championship.

Statement of Julia Ormond, Goodwill Ambassador for the abolition of slavery and human trafficking, UN Office on Drugs and Crime, June 14, 2006, House of Representatives, Washington, DC.

ormond_ushouse.jpg Mr. Chairman, distinguished Members of the Committee and staff, good morning. On behalf of the United Nations Office of Drugs and Crime and its Executive Director, Antonia Maria Costa, who unfortunately could not join me here today, I thank you very warmly for convening this hearing.

As the UN’s Goodwill Ambassador to combat human trafficking and slavery, I recently, as you said, had the opportunity to visit Ghana, India, Cambodia, and Thailand. I am deeply grateful to all parties for the opportunity to testify this morning about my insights and observations during those travels.

I am going to give an abbreviated version of the written testimony, I just wanted to say that.

Honorable Members of Congress, we applaud your outstanding efforts to combat modern-day slavery, your passage of the landmark Victims of Trafficking and Violence Protection Law, and subsequent legislation, and are grateful to the United States Government for providing, in 2005 alone, over $25 million in voluntary contributions for UNODC’s work, of which over $2 million were allocated for our anti-human trafficking efforts.

I have learned that in the realm of trafficking, the solutions lie in finding culturally appropriate answers that reflect not only a country’s present circumstance, but specifically embrace that culture’s history, and often our intertwined histories.

On my recent trip to India, I learned about the different range of debt bondage and how it keys into trafficking and modern-day slavery. That bondage in India exists in different levels, and, as opposed to debt, it is illegal. Culturally, however, even in its severest form, the practice often is not regarded as slavery.

Thankfully, India is now enjoying enormous economic expansion, overcoming the aftermath, for instance, of British Colonial policy, which has hugely contributed to India’s current challenges and relationship to trafficking and modern-day slavery.

The 2000 UN Convention Against Transnational Organized Crime contains the anti-trafficking protocol which lays out a holistic strategy referred to as the three Ps: Prevention, Protection, and Prosecution. And to this list, I would like to add my own fourth P, Prioritization.

Of course, I am on a learning curve as the UNODC Goodwill Ambassador. However, in a short amount of time, one crucial reality has become clear to me: Governments, and only governments, are uniquely situated to reverse the course of trafficking.

Thousands of extraordinary NGOs (nongovernmental organizations), are providing incredibly effective rehabilitation for the victims. And while they can be supportive, they cannot attack the problems at source in the same way the governments can, especially the United States.

We know that trafficking involves millions of people and produces billions of dollars, rivaling the drug trade. We also know that criminals are shifting from the trafficking of weapons and drugs into the trafficking of people, especially children, because it is easy to get away with. And unless we prioritize, the traffickers will profit.

While we commit to the eradication of global poverty, the lack of economic opportunity and lack of free education worldwide remain key contributory factors. For example, in recent years Thailand has made great strides to offer and sustain girls’ education, which greatly has reduced the number of Thai girls falling victim to trafficking. However, the hill tribes in Thailand remain especially vulnerable due to an inability to speak Thai, which hugely impacts the educational options.

Today we shall hear testimony from Marsha and Irina, two Russian women, who themselves were victims of trafficking. I commend them for their courage, and I thank them for being here today. They stand with many women globally who believe that they are departing for better opportunities and promises of decent salaries as household help, waitresses, or teachers, and instead they end up forced into prostitution.

Part of my role is to talk to these victims, when they are willing, about their experiences. In Cambodia and Thailand, I spoke with many such women, children, and men - the vast majority of whom had specifically been trafficked into forced prostitution.

The conversations are always painful, and I am still learning. I believe, though, that it is important to appreciate the level of abuse that virtually always goes hand-in-hand with being trafficked.

The reality is that not everyone survives this ordeal. These people are often functionally invisible. They lack either birth records through lack of birth registration, or citizenship, or they lack legal status in a country. Not surprisingly, invisible people are incredibly disposable. Victims and survivors and NGOs ask that I carry their message to others that may be in a position to effect change.

I have met with many girls and women from many shelters, some girls so young it was just hard to comprehend their fate. Girls as young as 5, 7, and 12 who had been victims of rape, then sold into prostitution.

There is a specific phenomena in this era of the HIV/AIDS pandemic. Clients seeking HIV-negative assurances will pay large sums to buy very young girls, who are promised to be virginal. Over the period of the week, these girls are raped repeatedly by their client. The girls then are returned to the brothel, only to be taken to clinics where they are sewn up and sold again. This cycle can be repeated as many as eight or nine times before the girl enters a life of forced prostitution.

Other girls talked of being chained by their relatives in order to force them to enter marriage or prostitution. Some NGOs in one Asian country reported that it is common for girls to be electrocuted, drugged, beaten with or without instruments. One girl lost a finger for supposedly not satisfying a client.

It is common to be stripped naked and caged with snakes and insects, such as scorpions and millipedes, placed not just in the cage with them, but into their mouths and private parts as punishment. These girls often die from the stings and bites.

I believe it is worth reminding ourselves that this is what is termed as force and coercion in the protocol against trafficking in persons. And it is worth our absorbing that reality for the individuals concerned.

Sexual abuse is often present in many different types of trafficking. One of the last girls I met with in India had been trafficked into domestic service. She is 12. She is the victim of rape by five different men. She is 7 months pregnant.

Trafficking is not just women and girls, there are many male victims, too. In Thailand, I spoke with a boy who had been trafficked into the fishing industry. He escaped by spending 2 days floating at sea on a barrel before luckily being rescued.

In India, I met with boys who were trafficked into the carpet loom industry, one particular boy who had been enslaved for 10 years, since he was 5 years old. He showed me scars from beatings with implements from when he had tried to escape. He told of having a cut finger placed in boiling water in place of proper medical treatment.

In Ghana, I recently visited Yeji and worked with the local nongovernmental organization called APPLE, which investigates the child slavery around Lake Volta and the fishing villages. Children, some as young as 4 years old, are made to dive in dangerous and extremely cold water to untangle nets. They are beaten with oars when they surface for breath, and then they are forced to dive again. One recalled intense memories of his nose bleeding because he was forced to dive deeper and deeper. Another described how he would calm the fish by placing his fingers in their eye sockets and pressing, and how you had to avoid getting your fingers trapped in the gills of the fish, or the fish could overpower you and may drown you. When I asked him how big the fish were, his arms spread wide. I think we need to imagine that life.

Someone said to me that if people aren’t finding evidence of trafficking, then they are not looking. It is everywhere, and it affects us all. But this is not yet another global problem that cannot be solved. I don’t want anyone to leave believing that there are no solutions. There are fantastic models out there, and they are working. Business communities and NGOs are stepping up to take responsibility.

The Cocoa Protocol, put together by Free the Slaves, demonstrates the cocoa industry’s commitment to bringing slave-free labor practices to the Ivory Coast and Ghana. Microsoft’s initiative of worldwide training for police on computer-facilitated crimes against children is another excellent initiative.

Close to 1,000 children have been released from Lake Volta. In Cambodia, an NGO called Hagar provides such a fabulously comprehensive approach - showing that rehabilitated victims can take on skills training and work in profitable businesses, from design to catering to soy product manufacturing - to such a successful degree that they now sell some of their products in Niemann Marcus. Hagar also helped an 11-year-old girl stand before a judge and send her trafficker to prison for 17 years.

Nothing is more moving to me than the resilience and spiritual strength shown by victims. Those girls who suffered mercilessly have been helped to re-find their voices and joyfully sing about walking into the light. The terrifyingly young girls whose virginity was repeatedly stripped from them have found the dignity and grace to sing of the flowering that is our passage to womanhood.

We, as men and women, must do everything in our power to support the shelters’ work, and make it the safety net for victims, not rely on the victims to deliver the solution of piece-meal prosecution.

The media has played a phenomenal role in bringing this issue to the public’s attention. So often issues don’t get traction because politicians feel that the public hasn’t shown that it cares enough. But the media has ensured that the public knows about this issue, and the public definitely cares.

We must appreciate that while modern-day slavery and trafficking is a global issue, it is also in our back yard. We must make trafficking a priority, we must focus on solutions, and we must allocate the resources needed to achieve the vision allowed by the antitrafficking protocol. Together we can all achieve these goals, strategically and financially. And to that end I look forward to working with you all.

Thank you, and I would be glad to answer any questions.

2007/12/24
شيخ قرضاوي:دفاع از ايران بعنوان بخشي از دارالاسلام واجب است ...  
دبي ، ايرنا ‪۸۶/۰۹/۲۷‬

 

شيخ قرضاوي گفت: من معتقدم كه امت اسلامي و سرزمين اسلامي در يك سرزمين واحد قراردارند كه فقها آن را "دارالاسلام" مي‌نامند به همين خاطرحمايت و دفاع ازآن بر تمام مسلمين واجب است وايران بخشي از اين "دارالاسلام" است.


"شيخ يوسف قرضاوي" از روحانيون نوانديش اهل تسنن و رييس هيات علماي مسلمين جهان، تاكيد كرد: ما مخالف تجاوز به همه كشورهاي جهان هستيم چه رسد به اين كه آن كشور اسلامي هم باشد.

روزنامه "العرب" چاپ قطر روز سه‌شنبه به نقل از وي در پاسخ به اين سوال كه آيا اران با داشتن فناوري هسته‌اي براي كشورهاي منطقه خليج فارس خطرناك است، نوشت: اگر ايران خطري براي منطقه بود، رييس جمهوري اين كشور در اجلاس اخير سران شوراي همكاري خليج فارس شركت نمي‌كرد.

وي افزود: حضور وي در نهايت اعلام اتحاد و انسجام با رهبران كشورهاي شوراي همكاري خليج فارس بود و در سخنراني خود پيشنهاداتي ارايه كرد، بنابر اين چرا بايد ايران را تهديدي براي خود فرض كنيم؟.

"شيخ قرضاوي" ، بار ديگر بر حق ايران براي دستيابي به انرژي هسته‌اي تاكيد كرد.

وي گفت: اين حق ايران است كه از انرژي هسته‌اي در زمينه‌هاي صلح‌آميز همانند بقيه كشورهاي جهان بهره‌مند شود.

قرضاوي گفت: چرا ايران بايد از اين حق محروم شود؟ براي اين كه كشوري اسلامي است؟ اسراييل نه تنها از توان نظامي برخوردار است، بلكه داراي كلاهك‌هاي هسته‌يي و بمب‌هاي اتمي نيز هست و هيچ كس به آن اعتراضي نمي‌كند، پس چرا بايد تنها به ايران اعتراض كرد؟
وي تاكيد كرد: از من در مورد تهديد اتمي ايران و تلاش آمريكا براي بزرگ نمايي اين مساله براي حمله به اين كشور سوال شد، اما من در حقيقت آن را رد و از ايران در اين خصوص حمايت مي‌كنم.

اين روحاني اهل تسنن و رييس هيات علماي جهان اسلام گفت: اين موضوع كه ايران كشوري شيعه‌است مانع از اين‌امر نمي‌شود، زيرا معتقدم كه دشمن هر كشور اسلامي، چه سني باشد چه شيعه دشمن امت اسلامي است و اسلام مقاومت و ايستادگي در برابر متجاوزان به هر كشور اسلامي را واجب كرده است.

2007/12/22
خواندنی های متنوع و گوناگون قدیم و جدید در رابطه با آمریکا - قسمت اول ...  

خواندنی های متنوع و گوناگون قدیم و جدید در رابطه با آمریکا

1

 گورباچف : انقلاب در آمريكا به زودی

ارتش شكست‌خورده ‌آمريكا  

هم اسمهاي شما در آمريكا

 يا ميدانستيد 12,112 نفر در آمريكا اسم محمد دارند؟ 1058 نفر اسم جيمز باند 114 نفر هري پاتر 508 نفر جرج بوش و. .. در اين سايت با ورود اسم و فاميلي خودتان ميتوانيد ببينيد چند نفر در آمريكا به اسم شما متولد و ثبت شده اند.

 

555

آمريكا مات شد  

وقوع بزرگ‌ترين قتل‌عام در تاريخ آمريكا، با واكنش گسترده‌اي در جهان مواجه شده است

 

55555

چاوز: سقوط دلار سقوط دلار نيست ، سقوط امپراطورى امريكاست  

 

آمريكا تهديد به حمله شد !  

 
 
 
ارسالی از: دكتر محمد اصلاني جراح مغز در آمريكا
2007/12/22
بررسي اوضاع بردگي جنسي زنان در دبي ...  
بررسي اوضاع بردگي جنسي زنان در دبي
وحيد جعفريان


 ‏"في في"، يك دختر 22 ساله از استان گانگ دونگ چين تنها يك يادگاري از مدت هشت ماه ‏اقامت خود در دبي دارد: اثر سوختگي در پشت بدن و دست ها به دليل چسباندن ته سيگار به ‏پوست بدنش در زماني كه سعي مي كرد از روسپي گري خودداري كند.

به گزارش عصر ايران (‏asriran.com‏) به نقل از خبرگزاري بلومبرگ، زماني كه يك گروه تبهكار ‏تهديد كرد عكس هاي عريان "في في" را براي اعضاي خانواده اش ارسال خواهد كرد اين دختر ‏چيني سرانجام دست از مقاومت كشيد و تسليم خواسته هاي پست آنها شد.‏

في في در اين باره مي گويد: "اين بي احترامي و اهانت (ارسال عكس هاي عريان براي خانواده) ‏حتي از تن فروشي نيز برايم سخت تر بود."‏

اين دختر چيني كه براي نشان دادن اثرات سوختگي بدن لباسش را درآورده و دست و ‏پاشكسته انگليسي صحبت مي كرد افزود: "آنها (گروه تبهكار) تصاوير زيادي از من به صورت ‏عريان گرفته بودند و قصد داشتند از آن سوء استفاده كنند."‏

اندكي پس از آنكه في في تسليم خواسته اين افراد شد نام لاتين "لوسي" را براي خود اختيار ‏كرد. وي به تن فروشي در بارهاي دبي رو آورد و به ازاي هر بار خدمت رساني به مشتريان 500 ‏درهم (130 دلار) دريافت مي كرد تا اينكه آزادي خود را بدست آورد.‏

داستان "في في" نمايانگر وجه تيره و تار دبي است؛ شهري كه بيشترين معروفيت خود را ‏مديون آسمانخرانش ها، هتل بادبان شكل و جزاير مصنوعيش – به شكل نخل خرما -  است.‏

امارات عربي متحده كه دبي دومين اميرنشين بزرگ آن محسوب مي شود به دليل كوتاهي در ‏انجام "اقدامات چشمگير" براي پايان بخشيدن به قاچاق زنان در "فهرست تحت نظر" وزارت ‏خارجه آمريكا قرار گرفته است.‏

براساس گزارش 2007 وزارت خارجه آمريكا، اكنون حدود 10 هزار قرباني قاچاق انسان در دبي ‏به سر مي برند. با اين حال مقامات اماراتي آمار واقعي را بيش از اينها برآورد مي كنند و گفته ‏اند اقدامات لازم آغاز شده و در حال تصويب اولين قانون ضد قاچاق انسان در خاورميانه ‏هستند.‏

سرمست از پول

دبي در طول چندسال اخير از يك روستاي سنتي به كانون مالي و گردشگري خليج فارس با ‏ماليات هاي پايين تبديل شده و به مكاني بسيار جذاب براي تفريحات شبانه در مقايسه با ساير ‏كشورهاي خليج فارس بدل گشته است.‏

بارهاي واقع در دبي سرشار از مرداني است كه در حال نوشيدن بطري هاي 10 دلاري ‏مشروبات الكلي هستند يا زناني كه دامن هاي كوتاه بر تن مي كنند.‏

سعودي هاي ثروتمند، كارگران نفتي آمريكا كه بعد از دوران خدمت در عراق سرشار از ثروتند يا بانكداراني كه حدود 40 درصد بيشتر از همتايان خود در لندن يا نيويورك ‏درآمد كسب مي كنند جذب چنين مكان هايي مي شوند.‏

رفاه بالا در اين منطقه – دبي -  تقاضا براي كارگران و خدمتكاران را افزايش داده و اين در ‏حالي است كه  بنا بر اعلام سازمان بين المللي كار، ايجاد قوانين مربوط به محافظت از اين افراد ‏در مقابل انواع استثمار همگام رشد مزبور نبوده است.‏

زناني از آسيا و آفريقا اغلب براي كار به عنوان كلفت ، پيشخدمت، آْرايشگر و منشي قرارداد ‏امضا مي كنند اما كارفرمايان گذرنامه آنها را توقيف كرده و اين زنان را مجبور به روسپي گري ‏مي كنند.‏

آنها ساعات متمادي زير تهديدات رواني، فيزيكي يا سوء استفاده هاي جنسي كار مي كنند تا ‏زماني كه بتوانند هزينه هاي استخدام خود را پرداخت كنند.‏

‏"باسيل فرناندو"، مدير اجرايي كميسيون حقوق بشر آسيا واقع در هنگ كنگ مي گويد: "به ‏محض اينكه زنان به دبي مي آيند تازه متوجه مي شوند كه قراردادشان بي اعتبار است. آنها ‏تنها و بي كسي رها مي شوند."‏

ترس از تجاوز جنسي

‏"آن والدز"، دختري 25 ساله از شهر كوئزون در نزديكي مانيل فيليپين چهار ماه به عنوان ‏خدمتكار در خانه اي محبوس بود تا اينكه سرانجام توانست فرار كند.‏

به گفته والدز، وي به امارات سفر كرد چونكه دستمزدها در اين كشور نسبت به فيليپين ‏بالاتر بود.‏

اين دختر فيليپيني پس از امضاي قراردادي با حقوق ماهانه 200 دلار توسط يك آژانس ‏كاريابي به دبي آورده شد. اما كارفرمايان تنها 160 دلار به والدز پرداخت كردند و علاوه بر اين مجبور بود ‏‏19 ساعت در روز كار كند.‏

والدز در يك كافي شاپ در دبي به خبرنگار بلومبرگ گفت: "در كل روز نمي توانستم از خانه ‏خارج شوم. حتي اجازه نداشتم با خانواده ام تماس بگيرم. مي ترسيدم كه مورد تجاوز قرار ‏گيرم."‏

با اين حال والدز، خود را دختري خوش شانس مي داند. وي مي گويد كه كارفرماها و سرپرست ‏ها اغلب با اشاره و كنايه سعي در برقراري رابطه جنسي داشتند اما هرگز به وي تجاوز نكردند و ‏مجبورش هم نكردند به روسپي گري بپردازد.‏

براساس اين گزارش والدز كه پس از فرار حدود 10 ماه مخفيانه و به دور از چشم پليس در ‏هتل هاي دبي كار مي كرد پس از برخورداري از يك عفو دولتي كه به كارگران غيرقانوني اجازه ‏ترك دبي را مي داد به فيليپين بازگشت و اين در حالي بود كه هيچگونه درآمدي كه بتواند از ‏پسر يك ساله اش حمايت كند پس انداز نكرده بود.‏

تلاش براي ريشه كني قاچاق انسان

در گزارش وزارت خارجه آمريكا آمده است: "حدود 600 تا 800 هزار نفر هرسال در سراسر ‏جهان قاچاق مي شوند."‏

در اين ميان اوضاع كويت و قطر از نظر استثمار جنسي نسبت به امارات بهتر است اما عربستان ‏در رتبه اي پايين تر از اين كشور قرار دارد.‏

در ماه جولاي امارات كميته اي متشكل از مقامات ارشد براي مقابله با قاچاق انسان تشكيل داد ‏و اين كميته اقدام به بازگشايي پناهگاهي براي زنان هتك حرمت شده كرد.‏

به گفته "انور گارگاش"، وزير مشاور در  امور شوراي ملي فدرال دبي، كميته مزبور طي سال ‏گذشته 40 هتل و كلوب را كه خدمات روسپي گري ارائه مي دادند تعطيل كرده است.‏

وي افزود: "ما متعهديم كه در سطوح مختلف از جمله پيگيري شديد جرايم، بكارگيري ‏اقدامات پيشگيرانه و مهم تر از همه محافظت از قربانيان به اين مساله رسيدگي كنيم."‏

با اين حال بلومبرگ مي نويسد: ديگر خيلي دير شده كه هرگونه سخت گيري در مورد اين ‏جرايم بتواند براي "اميلي ايوي ادو"، دختري از جنوب نيجريه مثمرثمر واقع شود.‏

خواهر ناتني اين دختر 22 ساله با وعده اشتغال در يك آرايشگاه زنانه وي را جذب دبي كرد اما ‏بعدا مجبورش كرد به روسپي گري بپردازد.‏

اميلي مي گويد: "هدف من از آمدن به دبي كار كردن در يك آرايشگاه زنانه براي خواهرم بود ‏اما سه ماه بعد به من گفته شد كه به بارها بروم و تن فروشي كنم. ديگر نمي خواهم اين كار را ‏انجام دهم. خسته شده ام."‏

اميلي اكنون به عنوان مهماندار هواپيما مشغول به كار است.‏

اما مسافرت "في في"، دختر چيني به دبي به طور ناخوشايندي خاتمه يافت. وي سرانجام ‏توانست پول كافي براي بازگشت به چين را پس انداز كند. ‏

في في" پيش از ترك دبي گفت: "مي خواهم شغلم را تغيير دهم."‏


2007/12/22
تروریستهای تحت تعقیب از سایت آمریکایی پاداش برای عدالت ...