رئیس جمهوری ونزوئلا در پاسخ به اظهارات نخست وزیر انگلیس درباره كاراكاس گفت تونی بلر، غلام بی‌حیای حلقه به گوش واشنگتن است. 
به گزارش فارس به نقل از خبرگزاری فرانسه از كاراكاس، «هوگو چاوز» با اشاره به نام «آقای خطر» كه برای جرج بوش، رئیس جمهوری آمریكا استفاده می‌كند، گفت:‌ «آقای تونی بلر، شما از زمانی كه خودت را با آقای خطر در یك صف قرار داده‌ای هیچ حق اخلاقی در درخواست از هیچ كس برای رعایت قوانین بین‌المللی نداری.»

بلر روز چهارشنبه در اظهاراتی خطاب به پارلمان انگلیس گفت ونزوئلا در صورتی كه به قوانین جامعه بین‌الملل پایبند باشد، احترام جامعه بین‌الملل را بدست می‌آورد.
چاوز در پاسخ به این اظهارات گفت: «فكر می‌كنی ما هنوز در دوران امپراتوری انگلیس یا استعماری هستیم؟»
وی افزود، اظهارات بلر یك تهدید و بخشی از طرح امپریالیستی تجاوزگرانه واشنگتن برای جلوگیری از انتخاب مجدد چاوز در ماه دسامبر است.
رئیس جمهوری ونزوئلا خطاب به بلر گفت: «تو یك انسان بی‌مسئولیت هستی و یك غلام حلقه‌ به گوش بی‌حیا برای دستورات واشنگتن هستی، تو چیزی جز آلت دست امپریالیسم نیستی و تلاش داری از اروپا به ونزوئلا سیلی بزنی.»
وی افزود: «تونی بلر متحد اصلی هیتلر-آقای خطر-بوش، قاتل درجه یك و مقدمه‌چین نسل‌كشی در جهان است.»

خانم عبادی، وطن‌دوستی و مساله هسته‌ای

ترديد در رسيدن كمك‌هاي خيرخواهانه جهاني به دست فقيران و آسيب‌ديدگان، روز به روز بيشتر مي‌شود.
در هنگامه رخدادهاي بين‌المللي مانند جنگ‌ها، زمين‌لرزه، دريالرزه، سيل و ديگر حوادث طبيعي، خشكسالي، قحطي و گرسنگي و بيماري‌هاي فراگير، بسياري از دولت‌ها و سازمان‌هاي دولتي و غيردولتي، در حالي كه مردم احساسات انسان‌دوستانه‌شان به هيجان آمده، پيشگام دريافت و رساندن كمك‌هاي مردمي ـ كه بي‌تأثيرتر از اين احساسات پاك نيستند ـ مي‌شوند اما آيا همه اين كمك‌ها به دست نيازمندان و آسيب‌ديدگان مي‌رسد يا صاحبان جديد مي‌يابند.

به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، روزنامه «نيويورك‌تايمز» به تازگي در گزارشي به اين پديده اشاره كرده و با عنوان «شكايت ملل فقير از نرسيدن كمك‌ها به قربانيان» مي‌نويسد: بعضي از دولت‌هاي خارجي، از روند كمك آژانس‌هاي بين‌المللي در نحوه به دست آوردن و خرج كردن كمك‌ها انتقاد كرده‌‌اند كه چرا بخش بزرگي از كمك‌هاي خيريه در راهي كه با آن نيت اهدا شده‌اند، خرج نمي‌شود.
در اين زمينه، در اواخر سال گذشته وزير بهداشت نيجر اين روند را آغاز كرد و چند گروه بين‌المللي را متهم به فراموش كردن بحران گرسنگي در نيجر و جمع‌آوري پول براي اهداف خودشان كرد.

به رغم اتهامات «اباي ابراهيم»، وزير بهداشت نيجر به سازمان‌هاي مسئول تقسيم كمك‌ها و سازمان‌هاي غيردولتي، بسياري بر اين باورند كه خود اين كشورها نيز در مديريت بحران‌هايشان ناتوانند.
«ترور رو» از اعضاي برنامه غذاي سازمان ملل متحد نيز گفت: «تا وقتي كه جامعه بين‌المللي در طرح‌هاي مربوط به بحران غذا در نيجر بازنگري نكند، اين كشور براي دومين سال پياپي با بحران گسترده روبه‌رو خواهد شد».

يكي از مقام‌هاي كشور سريلانكا نيز در مورد شكايت دولت اين كشور از دولت فرانسه به خاطر سازمان پزشكان بدون مرز، خبر داد كه بعد از زلزله سونامي در سال 2004 با مراكز كمك‌رساني رابطه برقرار كرده و از آنان خواسته‌اند تا سه‌چهارم كمك‌هاي جمع‌‌آوري‌شده براي سونامي را در مناطق ديگر صرف كنند.

اندونزي نيز از آژانس‌هاي كمك‌رساني كه قرار بود با پول به دست آمده به ساخت خانه در آچه اندونزي بپردازند، شكايت كرده است.
اين كشورها مي‌پرسند: «آيا شما پولي را كه براي كشور من جمع كرده‌ايد براي ما خرج مي‌كنيد. اگر درست است، پس بگوييد اين پول‌ها در كجا خرج مي‌شوند؟»

سازمان‌هاي غيرانتفاعي فعال در آمريكا، سال‌هاست كه قصد كنترل هداياي كمك‌كنندگان، بر اساس درخواست‌ها و نيازهاي موجود را دارند و حتي عده‌اي گفته‌اند كه هم‌اكنون، دولت‌ها قصد دارند، راهي را براي كنترل خصوصي اين سازمان‌ها پيدا كنند.
«ژان هرو برادول» از اعضاي سازمان پزشكان بدون مرز نيز گفت: دولت‌ها در حال تأسيس بنيادهاي جمع‌آوري كمك‌هاي مربوط به حوادث هستند.

براي مثال؛ بوش با تأييد دو هم‌پستي سابق خود (پدرش و بيل كلينتون) آمريكايي‌ها را تشويق به اهداي كمك‌هاي خود به سازمان‌هايي كرد كه براي سونامي فعاليت مي‌كنند. گفتني است، پس از كاترينا، يك سازمان خيريه نيز مسئول جمع‌آوري كمك‌ها براي بازسازي سواحل خليج شد.

در پاكستان پرويز مشرف، بنيادي را براي كمك به قربانيان زلزله اين كشور بنا نهاد. به گفته مقامات سريلانكايي، اين كشور هم‌اكنون به كلي از كمك‌هاي «NGO»ها نااميد شده و تنها به فكر كمك‌هاي داخلي است.
در اندونزي نيز هشت ماه پيش، گروه‌هاي غيرانتفاعي متعهد شده‌اند كه بيش از 120 هزار خانه را در مناطق زلزله‌زده بسازند، اما هم‌اكنون انتظار مي‌رود، تنها نيمي از آن مقدار را بسازند.

در اين زمينه، «كونترو مانگ كوسو بروتو»، مدير آژانس بازسازي و توانبخشي اين كشور، مي‌گويد: «يكي از سازمان‌هايي كه نمي‌خواهم نامش را ببرم، متعهد به ساخت 6000 خانه شد، اما در ماه دسامبر اعلام كرد كه تنها قادر به ساخت 1500 خانه است».

«برايان پترسون»، سخنگوي بنياد «World Vision» در پيامي به «نيويورك‌تايمز» گفت: كاهش اين تعهدات به خاطر كاهش برآوردهاي دولتي و همچنين افزايش قيمت مواد اوليه است.

سازمان‌ها، تنها براي كمك به اندونزي، سريلانكا و ديگر كشورهايي كه با ديواره‌اي از آب در 26 دسامبر 2004 ويران شدند، 3/1 ميليارد دلار گرفته‌اند. براي مثال؛ تا پايان سال گذشته، گروه‌هاي پاكستاني كمتر از 6 درصد كمك‌ها را ـ كمتر از 75 ميليون دلار ـ براي زلزله‌زدگان پاكستاني دريافت كرده‌اند.

همچنين گروه‌ها متوجه شده‌اند كه جمع‌آوري پول براي كشورهايي كه فقر و گرسنگي آن ناشي از يك عارضه طبيعي است بسيار راحت‌تر از كشورهايي است كه به خاطر جنگ يا سياست‌هاي دولت، دچار اين مسئله شده‌اند.

سازمان پزشكان بدون مرز هم اعلام كرده است كمك‌هايش را در كشورهاي نيجر، پاكستان، سودان و هائيتي و ديگر مناطق پخش كرده، به گونه‌اي كه تنها در نيجر، به درمان شصت‌هزار كودك گرسنه پرداخته است

رئيس جمهوري ونزوئلا در روزهاي آتي مدارك مستند و قاطعي درباره جاسوسي عوامل آمريكايي ارائه خواهد كرد.

به گزارش فارس به نقل از آژانس بوليواري، معاون رئيس‌جمهور ونزوئلا روز گذشته با اعلام اين مطلب گفت، مدارك غير قابل بحثي در خصوص جاسوسي وابسته نظامي سفارت آمريكا در كاراكاس وجود دارند كه به مردم و افكار عمومي و نه سفير آمريكا ارائه خواهند شد.

در روزهاي گذشته دولت چاوز با اعلام جاسوسي جان كوريا وابسته نظامي سفارت آمريكا از نيروهاي مسلح ونزوئلا حكم اخراج او را از اين كشور صادر كرد.

«خوسه ويسنته رانخل» معاون رئيس‌جمهور ونزوئلا تاكيد كرد، جاسوسي نظامي در اين كشور غير قابل قبول است و هيچ كشور ديگري نيز آن را تحمل نمي‌كند.

رانخل افزود، ونزوئلا دخالت‌ها و نفوذ خارجي را برنمي تابد به ويژه آن‌كه كاركنان و اعضاي هيأت‌هاي نظامي و ديپلماتيك در چنين اقداماتي دست داشته باشند.

«جان كوريا» افسر نيروي دريايي آمريكا و وابسته نظامي سفارت اين كشور در آمريكا متهم به پرداخت رشوه به برخي از نظاميان ونزوئلايي براي كسب اطلاعات از آنهاست.
در اين رابطه چند تن از اعضاي نيروهاي مسلح ونزوئلا نيز بازداشت شدند

حسين شريعتمداري، مديرمسئول «كيهان»‌اين روزها، در حالي كه اهانت زنجيره‌اي رسانه‌هاي اروپايي به ساحت مقدس رسول خدا(ص)، موج عظيمي از اعتراض همراه با خشم و نفرت ملت‌هاي مسلمان را به دنبال داشته و دامنه آن هر روز گسترده‌تر مي‌شود، جاي يكي از گروه‌هاي مدعي اسلام كه تابلوي مبارزه با آمريكا و اروپا را نيز بر سردر دكه فريب خود آويخته بود، كاملاً خالي است! انگار اين گروه در معركه اين روزهاي اروپا عليه عزيزترين و مقدس‌ترين شخصيت اسلام، آب شده و به زمين فرو رفته است.

سكوت معني دار «القاعده» در مقابل اهانت غرب به رسول خدا (ص) در حالي است كه اعضاي اين گروه به هنگام حاكميت خود بر مردم مظلوم افغانستان، ريش كمتر از 7 سانتي متر مردان را نشانه ناديده گرفتن قوانين اسلام دانسته و درس خواندن زنان را گناهي نابخشودني و مستوجب كيفر تلقي مي‌كردند و...

اگرچه اسناد غيرقابل انكار فراواني از آمريكايي بودن گروه «القاعده» حكايت مي‌كند و چنانچه اين گروه در غائله اخير نيز، موضع مي‌گرفت و خودي نشان مي‌داد باز هم كمترين ترديدي در آمريكايي بودن «القاعده» نبود، ولي سكوت اين گروه از واقعيت ديگري نيز پرده برمي دارد و آن واقعيت، اين كه، اهانت به رسول خدا (ص)، در رسانه‌هاي اروپايي، ريشه آمريكايي و اسرائيلي دارد. چرا...؟!

در اواخر سال 2002 ميلادي، هنگامي كه فرانسه از همراهي با آمريكا در حمله به عراق خودداري مي‌كرد، يك ناو فرانسوي در سواحل يمن منفجر شد و بلافاصله گروه القاعده با ارسال يك نوار ويديوئي به شبكه تلويزيوني الجزيره، مسئوليت اين انفجار را برعهده گرفت. توجيه ظاهري القاعده اين بود كه فرانسه دشمن اسلام است ولي صاحبنظران ترديدي نداشتند كه انفجار ناو فرانسوي، هشدار آمريكا به فرانسه است كه ماموريت ابلاغ آن برعهده «القاعده» بود.

در همان ايام، گروه «القاعده» با ارسال يك نوار ويديوئي به شبكه «الجزيره»، آلمان را هم به انفجار در اماكن عمومي تهديد كرد. آلمان هم از جمله كشورهايي بود كه حاضر به همراهي با آمريكا در حمله به عراق نبود و در همان روزها، جرج بوش طي يك مصاحبه راديو تلويزيوني با اشاره به اين انفجارها به دولت‌هاي اروپايي باصطلاح هشدار داد كه تروريسم دامنگير آنها نيز خواهد شد!

آنچه مانور فريب «القاعده» در ماجراي اخير را با بن‌بست روبرو كرده ساختار طرح آمريكايي اهانت به رسول خدا (ص) است. چرا كه در اين طرح، ماموريت اهانت به چند روزنامه واگذار شده بنابراين، در صورتي كه «القاعده» دست به تهديد كشورهاي اروپايي بزند، اگرچه دولت‌هاي اروپايي، توخالي بودن اين تهديد را درك خواهند كرد ولي اين احتمال وجود دارد كه كاركنان مطبوعات اهانت كننده و آناني كه قرار است در آينده به اين زنجيره بپيوندند، با دريافت اين تهديد، در انجام ماموريت خود دچار ترديد شوند و اين در حالي است كه دولت‌هاي اروپايي نمي توانند اصل ماجرا را با سطح گسترده اي از مطبوعاتي‌ها در ميان بگذارند.

به يقين، اگر اقدام اخير دولت‌هاي اروپايي از سوي آمريكا طراحي نشده بود، آمريكايي‌ها اين فرصت طلايي! را براي ابراز وجود القاعده! در قالب يك اقدام فريبكارانه ديگر از دست نمي دادند.

البته بعيد نيست در آينده‌اي نزديك براي سرپوش نهادن به اين رسوايي، چاره‌اي بينديشند، ولي اگر «القاعده» هويت آمريكايي نداشت ـ كه دارد ـ خيلي زودتر بايد به ميدان مي‌آمد، كه نيامد

جام جم آنلاین: بعضي از روزنامه هاي اروپا ظاهرا براي حمايت از روزنامه دانماركي كه كاريكاتورهاي توهين آميز از حضرت محمد چاپ كرد ، اقدام به تجديد چاپ بعضي از اين كاريكاتورها كردند.
هفت نشريه در فرانسه ، آلمان ، هلند ، ايتاليا و اسپانيا بعضي از كاريكاتورهاي فوق را چاپ كردند.

ريموند لاكاح مالك روزنامه فرانس سوآر ، روزنامه فرانسوي كه روز چهارشنبه تعدادي از اين كاريكاتورها را چاپ كرد، اعلام كرد ژاك لوفرانك سردبير خود را اخراج كرده است تا نشان دهد براي عقايد و اعتقادات شخصي افراد احترام قائل است.

لاكاح گفت: ما تاسف خود را از جامعه اسلامي و همه كساني كه از چاپ اين كاريكاتورها حيرت كردند ، ابراز مي كنيم.
دي ولت ، روزنامه آلماني ، نيز همراه فرانس سوآر تصاوير فوق را چاپ كرد.

روزنامه دي ولت ، بي ادبانه نوشت: اگر مسلمانان كمتر رياكار بودند ، اعتراض آنان جدي تر گرفته مي شد.

         
لااستامپا در ايتاليا ، ال پريوديكو در اسپانيا و ورلكس كرانت در هلند از جمله روزنامه هاي ديگري بودند كه بعضي از اين تصاوير را چاپ كردند.

لاستامپا شرکت پدر شهید ادواردو که اکنون یک روزنامه صهیونیستی شده و تمام این سیاست ها از تلاش های بی ثمر صهیونیست ها برای به چالش کشاندن ایران از سیاست های هسته ای خویش است ولی این مسئله باعث رسوایی و وخیم شدن وضعیت خود اروپا شده است.